سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
102
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
متن : و مثله القول فيما لو استعملا السلم في بيع عين شخصية ، و أولى بالجواز ، لأنها أبعد عن الغرر و الحلول أدخل في إمكان التسليم من التأجيل . شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : و مانند استعمال سلم در مبيع كلى حال است كلام در استعمال اين لفظ در عين شخصى بلكه صورت دوم اولى بجواز مىباشد چه آنكه استعمال دوم از غرر و جهالت ابعد از استعمال اول بوده و حال بودن مبيع در امكان تسليم از مؤجل بودنش دخيلتر و سهلتر است . مؤلف گويد : در بيع سلم دو خصوصيت وجود دارد : الف : آنكه مبيع در اين بيع بذمه و مؤجل است ( يعنى مدت دارد ) . ب : آنكه بايد مبيع كلى باشد . با توجه به اين دو امر حاصل مراد مصنف و شارح ( رهما ) از [ الاقرب جوازه ] و [ مثله القول الخ ] اين است كه گاهى لفظ سلم را در بيعى استعمال مىكنند كه مبيع در آن بذمه و مؤجل نيست بلكه حال و نقد است اگرچه در وقت عقد كلى باشد ولى بلافاصله بعد از عقد بايع آن را به مشترى تسليم مىكند به شرحى كه گذشت چنانچه در برخى موارد از اين لفظ بيعى را كه مبيعش جزئى و شخصى است قصد ميكنند يعنى مبيع هم جزئى و مشخص است و هم مدّتدار نمىباشد .